Niet zo heel lang geleden, in een stad genaamd Groningen, waren er eens twee filmmakers. Hun kantoor werd getypeerd door de zachte ruis van de naald op een platenspeler, een muur vol filmposters en twee blauwe banken. Terwijl Danny zachtjes indie-folk muziek liet galmen door de ruimte, kwam Johnno op zijn vintage Brouwer fiets de kamer binnen gereden. De jongens bereidde zich voor op een nieuwe draaidag. Terwijl Johnno, al bellend met een klant, het arsenaal aan apparatuur weer bij elkaar raapt, laadde Danny de beelden van de vorige dag binnen op de computer.

Lopend naar de auto nam Johnno nog een slok van zijn koffie. De dag begon weer vroeg en terwijl Danny de kofferbak dichtsloeg dacht hij weer aan die eerste livesessie met Johnno. Hoe een samenkomst van toevalligheden dit kan opleveren.

“Weet je nog? Ons eerste project samen op de academie was ook een live sessie.” Zei Danny.

“Tja, wat mij betreft was dat ook ons laatste project samen” Grapte Johnno.

“Ha-ha, heb je je koffie al achter de kiezen?”

“Maar zullen we gaan rijden? Het is tien voor negen.” Zei Johnno, tikkend op zijn smartwatch.

“Yes, let’s go“.

Soms lieten de jonge ambitieuze filmmakers hun drone het luchtruim verkennen. Ze reden dan naar het oosten van Groningen, vlakbij Westerwolde, namen dan plaats onder een boom en lieten het apparaat door de lucht vliegen. Danny hing dan de piloot uit terwijl Johnno zich klaarmaakte voor een timelapse vanaf de grond.

“Wil je er ook nog een stuk boom op?” Vroeg Johnno.

“Ja doe maar, die diepte is wel mooi!”

“Anders pak jij die molen ook mee, classic Nederlands plaatje, wordt het vast stukken beter van.”

Getypeerd door verhalende films reisde het duo stad en land af, met de ambitie om de meest geraffineerde bedrijfsfilms en de spannendste aftermovies te maken. Zonder terughoudendheid hielden zij zich constant bezig met sterke concepten, prangende thema’s en het maken van esthetische plaatjes. Zichzelf keer op keer gevend voor het verhaal. Zij leefden, om films te maken.